De dodendraad leeft — Zundert

Maar liefst 24.000 witte krokussen markeren het traject van de dodendraad uit de eerste wereldoorlog bij Zundert. Bij deze grensafscheiding vielen honderd jaar geleden meer dan duizend doden. De dodendraad stond namelijk onder hoogspanning. Onder de slachtoffers bevonden zich met name Belgen die naar het neutrale Nederland wilde vluchten. Het landkunstwerk ‘de dodendraad leeft’ stelt de actuele vraag: hoe gaan we in Europa om met grenzen?

De deelnemende geocachers kregen aan het begin van hun speurtocht een doosje krokusbolletjes mee die ze op specifieke GPS-coördinaten moesten planten. Zo hielpen ze mee aan een deel van het elf kilometer lange monument. De andere krokussen werden geplant door scholieren en grensstreekbewoners.

Het witte lint loopt voor een deel langs de smalle landweggetjes bij de grens, maar ook dwars door akkers en weilanden. Meer dan twintig boeren uit de omgeving gaven toestemming om de krokussen op hun land te planten. De bloemen komen ieder voorjaar weer terug en brengen zo de Dodendraad steeds opnieuw tot leven.

Het is de ambitie van de makers om de hele Belgisch-Nederlandse grens de komende jaren te beplanten met witte krokussen, over een lengte van 350 kilometer. Er zijn al gesprekken met de gemeente Baarle-Nassau en Hamont-Achel.

546 kilometer langs 23 reconstructies en monumenten. Vanuit de heuvels bij Vaals tot het vlakke Vlaams land. Een afwisselend landschap van weidse vergezichten, bossen en veen- en heidegebieden. Een fietsroute voor fietsers van ieder niveau via de grensstreek tussen België en Nederland. Deels volg je het voormalige traject van de Dodendraad, de elektrische grensafscheiding uit de Eerste Wereldoorlog.

Het project is een initiatief van Stichting Verhalis (Carine van Vugt en Jeroen Neus) in samenwerking met de Gemeente Wuustwezel en Zundert, de plaatselijke VVV’s en de KWB.